Blogi: Hipomaniakalny kinoman

Ghost in the Shell (2017)

Oprócz ucieczki z sali, wybawieniem dla rozgoryczonego kinomana bywa również próba zakłamania samego siebie. Osobnik taki wynosi na pierwszy plan filmu to, co było tylko drugoplanowym przypadkiem. Oto jedna z prób takiego ratunku.
W aktorskiej wersji filmu, wśród scen wprost przywołujących japońską animację Ghost in the Shell z 1995 roku, znajduje się scena szczególna. Robotyczna inscenizacja stworzenia człowieka – przyobleczenie ludzkiego mózgu w pancerz maszyny. Epizod ten, umieszczony na samym początku, choć pozbawiony dialogu, podnieca szare komórki z werwą właściwą najciekawszym prognozom klasyków fantastyki naukowej. Tak jak w niespiesznych momentach Odysei kosmicznej Kubricka, materia i metafizyka (życie po życiu, życie przed życiem) scalone zostają wytworną estetyką artystycznej sci-fi. Technologiczne profanum łączy się tu z sacrum – skoro to właśnie technologia umożliwia wgląd do pozazmysłowego świata umysłu przed odtworzeniem reszty człowieka. Pozbawiony ciała, unoszący się w fabrycznych przestworzach mózg przywdziewa kolejne warstwy niby-ludzkiej fizyczności. Technologie zastępują matkę naturę; nieobecny w kadrze człowiek, który je zaprogramował, musi więc odgrywać rolę Boga. Czy tak ma wyglądać prenatalny rozwój człowieka przyszłości? Stworzenie cyborga w Ghost in the Shell budzi skojarzenie z procesem rękodzielniczym, nie stoi jednak na przeszkodzie pytaniu o automatyzację tego rodzaju biologicznej reprodukcji. Wkrótce konstatujemy, że mózg należał do ofiary wypadku. Skojarzenie fabryki z ludzkim łonem oraz skojarzenie procesu produkcji z porodem zastępuje wtedy myśl o wiele upiorniejsza: oglądaliśmy nie narodziny, a budzenie żywego trupa; nie łono, a futurystyczne zamczysko Frankensteina. Zmartwychwstanie odbywa się przecież po wcześniejszej ekshumacji zmasakrowanego ciała. Czy grobowa geneza czyni z bohaterki nosicielkę śmierci? Czy posiada ona niedostępną dla żywych tajemnicę? Wreszcie – czy nam ją zdradzi?
Spośród pytajnikowych napięć z prologu to właśnie kobiecość – kobiecość trupa w bezcielesnym pancerzu – obrabiana jest w filmie najintensywniej. Pierwszy plan amerykańskiego filmu Brytyjczyka Ruperta Sandersa zajmuje przecież sama Scarlett Johansson. Aktorka konsumowała już mężczyzn jako kobieta-modliszka nie z tego świata w Pod skórą (reż. Jonathan Glazer); była femme fatale w ekranizacjach komiksów Marvela i najseksowniej zachrypniętą sztuczną inteligencją w dziejach kina (Ona, reż. Spike Jonze). Zimna namiętność, z którą Johansson jest kojarzona, przenika robotyczne ciało jej bohaterki wGhost in the Shell. Choć odgrywana przez nią Major tęskni za dotykiem, choć pozbawiono ją czucia i wykastrowano z genitaliów, „wyzwalając” tym samym z ograniczeń ludzkiego ciała, w naszych oczach jest nie tylko doskonałym żołnierzem, ale i nadzwyczaj piękną kobietą. Kobietą w nieswoim, choć idealnie sprofilowanym ciele: wybrakowaną z brodawek sutkowych i waginy istotą w cenzurowanym negliżu, wystawioną na pożądliwe spojrzenie widza, a mimo to pozbawioną wstydu. Hollywoodzkie ograniczenia wiekowe czynią płciowość Johansson paradoksalną, a przez to tak ciekawą. Ikonę seksu przykrywa pruderia zaprogramowana dla wysterylizowanych gimnazjalistów.
Do lektury całego tekstu zapraszam na łamy Korporacji Ha!Art.

Zobacz też

Hipomaniakalny kinoman - Blog Gabriel Krawczyk
  • LEWACY, EKOLODZY, FEMINISTKI! WY TEŻ MOŻECIE POWOŁYWAĆ SIĘ NA BIBLIĘLEWACY, EKOLODZY, FEMINISTKI! WY TEŻ MOŻECIE POWOŁYWAĆ SIĘ NA BIBLIĘ Mieszkańcom kraju, w którym świeżo zaprzysiężony premier chce rechrystianizować Europę, a pewna posłanka swoją nietolerancję homoseksualizmu argumentuje definicją „natury” pochodzącą z tekstu powstałego przed... 14 grudzień '17 przeczytaj całość
  • Na karuzeli życia (2017)Na karuzeli życia (2017) O nowym filmie Woody'ego Allena piszę na łamach Korporacji Ha!Art. Zapraszam.https://www.facebook.com/kinomanhipomaniakalny 13 grudzień '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #19Nawiązania #19 Scarlett Johansson w MIĘDZY SŁOWAMI (2003) i w GHOST IN THE SHELL (2017)Lustrzane odbicia w filmach Nicolasa Windinga RefnaHUNT FOR THE WILDERPEOPLE (2016)WŁADCA PIERŚCIENI (1978)WŁADCA PIERŚCIENI: DRUŻYNA PIERŚCIENIA (2001)WIZYTA (2015,... 12 grudzień '17 przeczytaj całość
  • O filmowych kodach kreskowychO filmowych kodach kreskowych Plakaty filmowe są przeżytkiem. Kody kreskowe - to jest przyszłość! O zrealizowanej kinofilskiej fantazji piszę na łamach Igimag. Poniżej fragment na zachętę, powyżej, do patrzenia i podziwiania, i również na zachętę, cały BLADE... 10 grudzień '17 przeczytaj całość
  • Błękit (2017)Błękit (2017) Powoli robi się ze mnie publicysta Greenpeace'u: ostatnio pisałem o zielonych pogrzebach i ekologii na cmentarzach, tym razem - zainspirowany wizytą w kinie - piszę o plastiku: czepiającym się żółwich i delfinich płetw, pożeranym przez... 8 grudzień '17 przeczytaj całość
  • Ekologicznie po śmierci. O zielonym pogrzebieEkologicznie po śmierci. O zielonym pogrzebie W ten słoneczny poniedziałek namawiam wszystkich sympatycznych Państwa do niefilmowych rozważań na temat śmierci - i tego, co po śmierci dziać się będzie z naszymi ciałami. W debiucie na łamach IgiMag przypatruję się wadom... 4 grudzień '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #18Nawiązania #18 SAMURAJ / MUSIMY POROZMAWIAĆ O KEVINIE / MAMA / DUKE OF BURGUNDY / CAROLOCZY SZEROKO ZAMKNIĘTE (1999, Stanley Kubrick)MULHOLLAND DRIVE (2001, David Lynch)CRIMSON PEAK (2015, Guillermo del Toro)MŁODY PAPIEŻ (2016, Paolo Sorrentino)DYKTATOR... 30 listopad '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #17Nawiązania #17 Ostatnie sceny:400 BATÓW (1959, F. Truffaut)MOJA ŁÓDŹ PODWODNA (2010, R. Ayoade)SUSPIRIA (1977, D. Argento) / TWIN PEAKS (1990, D. Lynch, M. Frost)GRA O TRON (2015)WESTWORLD (2016)SŁODKIE ŻYCIE (1960, F. Fellini)WIELKIE PIĘKNO (2013, P.... 28 listopad '17 przeczytaj całość
  • O książce "Nie ma co się obrażać. Nowa polska ilustracja" Patryka MogilnickiegoO książce "Nie ma co się obrażać. Nowa polska ilustracja" Patryka Mogilnickiego Na łamach dawno przeze mnie odwiedzanego Magazynu O.pl można już czytać recenzję znakomicie ilustrowanej publikacji z obrazkami. Poniżej dowód, a tutaj link do tekstu. Zapraszam, polecam. Za egzemplarz serdecznie dziękuję Wydawnictwu... 20 listopad '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #16Nawiązania #16 STRANGER THINGS (2016) / POD SKÓRĄ (2013)NA ZAWSZE LAURENCE (2012, Xavier Dolan)MAD MAX: NA DRODZE GNIEWU (2015, George Miller)Areszt, buntownik i papieros:BUNTOWNIK Z WYBORU (1997)GŁÓD (2008)ŁOWCA ANDROIDÓW (1982)LEGION SAMOBÓJCÓW... 19 listopad '17 przeczytaj całość
  • O książce "Więcej niż cieśla" McDowellów, polemikaO książce "Więcej niż cieśla" McDowellów, polemika Pozdrawiam Panią, której zawdzięczam lekturę „Więcej niż cieśla” Josha i Seana McDowellów (rzecz o tym, ile jest prawdy/Prawdy w chrześcijaństwie). Chcę wierzyć, że za próbą nawrócenia mnie stoją dobre intencje, więc... 17 listopad '17 przeczytaj całość
  • O książce "Kobiecość to syf i kropka" Frau WolfO książce "Kobiecość to syf i kropka" Frau Wolf Historia koleżanek z podwórka, których ścieżki łączą się w kobiecości, przypomina fabularyzowaną publicystykę lub fikcyjny reportaż o kobietach tropiących namiastkę ekonomicznego, zawodowego i uczuciowego sukcesu.Nietrudno się tu... 30 październik '17 przeczytaj całość
  • O książce "Mężczyźni objaśniają mi świat" Rebeki SolnitO książce "Mężczyźni objaśniają mi świat" Rebeki Solnit Kiedy nie sposób nadążyć za technologicznymi nowinkami, kiedy filmy znikają z ekranów prędzej, niż ktokolwiek o nich usłyszy, a reportaże z kryzysu migracyjnego wymagają aktualizacji, zanim doczekają się tłumaczeń na inne języki,... 25 październik '17 przeczytaj całość
  • Yves Saint Laurent i jego szkice (2017)Yves Saint Laurent i jego szkice (2017) Gdyby zmarły w zeszłym roku Umberto Eco pisał dziś kontynuację "Szaleństwa katalogowania", w te pędy ściągałby aplikację telewizji internetowej ARTE i klikał w legalny link do filmu "Yves Saint Laurent i jego szkice".... 23 październik '17 przeczytaj całość
  • Pomiędzy słowami (2017)Pomiędzy słowami (2017) Michael (Jakub Gierszał), 28-letni blondwłosy (!) prawnik (!) w czarno-białym (!) garniturze (!), snuje się (!) wzdłuż ulic Berlina (!) po labiryncie (!) lustrzanej (!) architektury. Kiedy nie spaceruje ani nie rozmawia o prawach imigrantów... 21 październik '17 przeczytaj całość

Cytat Zygumnta Kałużyńskiego

Jestem w sobie zakochany panie redaktorze, to jest jedyne uczucie, jakiego jestem absolutnie pewny

Zygmont Kałużyński