Blogi: Hipomaniakalny kinoman

Szatan kazał tańczyć (2016)

Napisałem recenzję bardzo złego polskiego filmu. Poniżej zajawka, a do lektury całego tekstu zapraszam na łamy Korporacji Ha!Art.

Diabeł istnieje i wredny z niego złośliwiec. Namówić twórczynię Bejbi blues do popełnienia kolejnego filmu to pomysł z piekła rodem. Po seansie premierowego Szatan kazał tańczyć po głowie krąży pytanie: „Gdzie, do jasnej cholery, podział się egzorcysta?!”.
Nowy film Katarzyny Rosłaniec udaje pokoleniowy portret dryfujących w siną dal 20- i 30-latków. Reżyserka i scenarzystka zapomina, że ludzki profil to coś więcej niż dwie kreski na krzyż, a portret generacji powinien mienić się wieloma barwami. Tutejszymi młodymi miota: raz – hedonizm, dwa – pustka. Czy pierwszy wynika z drugiej, czy może jest odwrotnie? Skąd takie, a nie inne wartości? W co, jeśli w ogóle, mogą się one przemienić? O tych pytaniach autorka ani śmie myśleć, a tym bardziej opowiadać o nich na ekranie. Hedonizm j e s t, koniec i kropka. A jaki on zły, jaki brzydki! Do tego zachłanny tak bardzo, że nie pozostawia miejsca na nic innego. Moralitet Rosłaniec to fenomen: jest jak pornos oglądany tylko po to, by móc po faryzejsku złapać się za głowę i splunąć z odrazą. Moc diagnostyczna upominającej o nihilizmie fabuły... Moc diagnostyczna?! Litości.
Szatan kazał tańczyć dwudziestokilkuletniej Karolinie. Karolina twierdzi, że jest pisarką. Tzw. środowisko chwali ją za „nową Lolitę”. Chcemy im wierzyć. O to jednak bardzo trudno, skoro – jednorazowa, jak widać – pisarka ani razu nie sięga po klawiaturę, pióro czy inny ołówek. Zamiast tego, zachłyśnięta (nierealnie jak na polskie poletko wielkim) sukcesem literackim, z folderem Władziów Jagiełłów czekających w portfelu, zwiedza a to Japonię, a to Berlin, a to znowu naszą rodzimą Warszawę. W międzyczasie popada w coraz większą – uwaga! – degrengoladę. Wszelako o jakimkolwiek stopniowaniu trudno tu mówić – film podzielono na kilkadziesiąt powyrywanych z chronologii scenek. To odejście od schematu przyczyna-skutek dodatkowo miota statkiem pijanym, którym usiłuje płynąć tkwiąca w mentalnej gimbazie pierwszoplanowa dorosła. A o miotanie w tym filmie nie trudno. Karolina wydaje nie wiadomo gdzie zarobione pieniądze na kokainę, wódę i jeszcze raz kokainę. Nie wiadomo również, kiedy jest na kwasie i czy kiedyś bywa trzeźwa. Zgodnie z obraną przez reżyserkę metodą uczestniczącą, razem z bohaterką chodzimy na kolejne zakrapiane imprezy. Może dlatego razem z Karoliną gubimy również wątek. A może wcale nie dlatego. Karolina boczy się na świat, bo odebrał jej wenę twórczą. My też szukamy jakiegoś jej przebłysku. A że na ekranie nie możemy go znaleźć, boczymy się razem z dziewczyną.

Zobacz też

Hipomaniakalny kinoman - Blog Gabriel Krawczyk
  • Książki: "Dziki seks" Carin BondarKsiążki: "Dziki seks" Carin Bondar Pozafilmowa autopromocja. Ja wiem, że Szanowni Państwo są tu dla kina, ale, przepraszam, zdarza mi się też czytać książki, a czasem nawet jakąś polecić.Żeby jednak nie uciekać od filmu, chciałbym przy tej okazji opowiedzieć o swoich... 12 październik '17 przeczytaj całość
  • Blade Runner 2049 (2017)Blade Runner 2049 (2017) Na liście blisko 4 tysięcy obejrzanych w życiu filmów oryginalny BLADE RUNNER plasuje się w pierwszej piątce moich ulubionych. Więc nie dziwota, że premierowy BLADE RUNNER 2049 w moich oczach nie dorównuje staremu. I mimo że posiada... 11 październik '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #15Nawiązania #15 Christopher Waltz i mleko u TarantinoBĘKARTY WOJNY (2009)DJANGO (2012)ZAKOCHANY BEZ PAMIĘCI (2004)KEVIN SAM W DOMU (1990)Stopy w filmach Chan-wook ParkaPOSZUKIWACZE ZAGINIONEJ ARKI (1981)/ PIRACI Z KARAIBÓW: KLĄTWA CZARNEJ PERŁY (2003)WSTRĘT... 29 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Maudie (2016)Maudie (2016) Kojarzycie te liczone w setkach melodramaty i komedie romantyczne, w których uczucie zestawia się z fenomenami przyrodniczymi w rodzaju wschodów słońca? Albo te, w których zakochany porównuje zakochaną do najjaśniejszej z gwiazd a... 29 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • RUBEN ÖSTLUND W HOLLYWOODRUBEN ÖSTLUND W HOLLYWOOD Od pięciu lat cenię sobie kino Rubena Ostlunda. Cenię sobie także jego najnowszy film i z tej radości jego kinem napisałem tekst-żart, pełen bardziej lub wcale nie subtelnych mrugnięć oka - do miłośników tej twórczości i do... 28 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #14Nawiązania #14 Fetysz Nicolasa Windinga Refna? Dłonie Ryana Goslinga. Ujęcia dłoni (źródła Refnowskiej przemocy) w DRIVE (2011), ułożone chronologicznie, zgrabnie podsumowują tę historię: 1) precyzja i opanowanie bohatera; 2) znak wsparcia; 3)... 26 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #13Nawiązania #13 FLASHDANCE (1983), reż. Adrian LyneAMERICAN PSYCHO (2000), Mary HarronPOJEDYNEK NA SZOSIE (1971), S. SpielbergMATRIX (1999), rodzeństwo WachowskichPocałunek w chmurze cukru w ZAGINIONEJ DZIEWCZYNIE Davida Finchera i jego bezpośrednia... 25 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Nawiązania #12Nawiązania #12 VINYAN (2008), reż. Fabrice Du WelzWIELKIE PIĘKNO (2013), Paolo SorrentinoNIENAWISTNA ÓSEMKAFARGO (1. sezon)W KRAINIE KARTELI (2015) / SICARIO (2015)PSYCHOZA (1960)AMERICAN HORROR STORY: ASYLUM, s2e5 (2012)Jeśli jesteś bohaterką slashera,... 24 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Zwierzęta (2017)Zwierzęta (2017) Nowy film twórcy „Wymyku” daje znacznie mniej, niż obiecuje. Narracyjne supły a la wczesny Christopher Nolan („Memento”) wysmarowane lepką wyobraźnią Dawida Lyncha („Mulholland Drive”) są strukturą skomplikowaną na tyle, by... 8 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Nie jestem twoim murzynem (2016)Nie jestem twoim murzynem (2016) Nominowany do Oscara za pełnometrażowy dokument "Nie jestem twoim murzynem" to trochę ludowa historia Stanów Zjednoczonych, trochę esej o historii hollywoodzkiego kina, trochę biografia powieściopisarza i eseisty Jamesa Baldwina, trochę... 7 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • Kedi - sekretne życie kotów (2016)Kedi - sekretne życie kotów (2016) Na łamach internetowej Korporacji Ha!Art piszę o kotach na ekranach, o kotach w Stambule i o kotach w oknach żoliborskich kamienic. Cały tekst do przeczytania tutaj. Pozdrawiam innych miłośników kotów,... 1 wrzesień '17 przeczytaj całość
  • To przychodzi po zmroku (2017)To przychodzi po zmroku (2017) Na łamach "młodej Gazety Wyborczej", czyli w Magazynie Osiem Dziewięć, można już czytać mój felieton o świetnym horrorze-nie-horrorze "To przychodzi po zmroku". Zapraszam!https://www.facebook.com/kinomanhipomaniakalny 31 lipiec '17 przeczytaj całość
  • Pamiętajmy o plakacie!Pamiętajmy o plakacie! Na łamach "młodej Gazety Wyborczej", czyli w niedawno powstałym Magazynie Osiem Dziewięć, pojawił się mój debiutancki, jakby interwencyjny felieton - znów poświęcony polskiemu plakatowi. Fragmenty umieszczam poniżej, a do lektury... 27 lipiec '17 przeczytaj całość
  • Andrzej Pągowski na Dwóch BrzegachAndrzej Pągowski na Dwóch Brzegach "Gdyby plakaty miały osobowość, te zaprojektowane przez Andrzeja Pągowskiego skończyłyby pewnie pod specjalną opieką na oddziale zamkniętym. Bestiarium rodem z głowy doktora Frankensteina, ludzko-architektoniczne hybrydy, narzędzia... 25 lipiec '17 przeczytaj całość
  • Polski plakacie filmowy, gdzie jesteś?!Polski plakacie filmowy, gdzie jesteś?! Wczoraj (3. lipca) ogłoszono listę kandydatów do 10. edycji Nagród Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Nominowane w jedenastu kategoriach osoby i instytucje odnotowały "znaczące osiągnięcia w upowszechnianiu i promocji polskiego kina".... 4 lipiec '17 przeczytaj całość

Cytat Zygumnta Kałużyńskiego

Dobre aktorstwo w filmie jest wtedy, gdy go nie widać.

Zygmont Kałużyński