Blogi: Hipomaniakalny kinoman

Pomiędzy słowami (2017)


Michael (Jakub Gierszał), 28-letni blondwłosy (!) prawnik (!) w czarno-białym (!) garniturze (!), snuje się (!) wzdłuż ulic Berlina (!) po labiryncie (!) lustrzanej (!) architektury. Kiedy nie spaceruje ani nie rozmawia o prawach imigrantów (!), ogląda "Czterech pancernych i psa" (!). Gdy progi jego minimalistycznie (!) urządzonego mieszkania przekroczy dotychczas niewidziany (!) ojciec (!) w osobie abnegata (!) (Andrzej Chyra), niedoszłego (!) muzyka (!) wykrzykującego na berlińskiej ulicy polskie (!) bluzgi, wówczas zamiana łóżka na kanapę będzie najmniejszym z problemów Michaela. Nasz pierwszoplanowy imigrant z ziemi polskiej do niemieckiej udaje rodowitego Aryjczyka, chce odciąć, ba, sądzi, że już odciął się od własnych korzeni. Coś jednak wciąż złośliwie go do tej ojcowizny ciągnie.

Za dużo wykrzykników? No właśnie. "Pomiędzy słowami" Urszuli Antoniak, choć wizualnie szlachetny jak lookbook od Canalego, potrafi krzyknąć podtekstem, że aż głowa rozboli. Przyjmuję, że owe konsekwentnie i w najróżniejszych miejscach nawsadzane wykrzykniki świadczą o myślowej konsekwencji autorki, lecz w moim przekonaniu jest to kompletność zbyt wykalkulowana, zbyt precyzyjna, a w konsekwencji – zbyt łatwa. W "Pomiędzy słowami" fabuła, jak to w ambitniejszych filmach najczęściej bywa, jest pretekstem do tego, by powiedzieć coś bez słów. I słów rzeczywiście pada tu wyjątkowo niewiele. Problem jednak w tym, że milcząca fabuła niebezpiecznie zbliża się do przypowieści. A ja nie lubię przypowieści. Mało w nich życia. U Antoniak codzienność, jeśli za taką uznamy wyjście do klubu czy rozmowę w pracy, zawsze musi być symboliczna.



W trakcie seansu niejednokrotnie podziwiałem tę wielopoziomową układankę, której wewnętrznej logiki mogłaby pozazdrościć Antoniak większość polskich reżyserów i scenarzystów. Na lapidarny w dialogach film składa się pojedynek strojów i wystrojów wnętrz, starcie mowy ciała i języków, wszechobecnych w kadrze czerni i bieli, a nawet jadłospisu poszczególnych bohaterów i alkoholi, które popijają. Lecz gdy spacerowy dialog w stylu (parafrazuję) "- Dokąd idziesz? - Nie wiem" ma działać jak metafora życia bohatera, to, naprawdę, głód nic nieznaczącego small-talku daje o sobie znać. A ja zastanawiam się, który z Polaków wypierających swoje pochodzenie dla rozluźnienia włącza sobie wieczorem PRL-owski serial o losach Rudego i spółki.

Zobacz też

Hipomaniakalny kinoman - Blog Gabriel Krawczyk
  • Niezbędna konieczność (2019)Niezbędna konieczność (2019) "Jak uwznioślać uczucia, równocześnie strojąc sobie z nich żarty? Chociażby za pomocą sentencji: "Miłość to dawanie tego, czego nie mamy, tym, którzy tego nie chcą". Podobna przewrotność stanowi naczelną wartość "Niezbędnej... 17 wrzesień '19 przeczytaj całość
  • Kwiaty miłości (2019)Kwiaty miłości (2019) Gdyby "Kwiaty miłości" były potrawą, smakowałyby jak landrynka w lukrze. Gdyby zamieniły się w postać z książki, to jako królewna z bajki czekałyby na swojego królewicza. Gdyby stały się zjawiskiem meteorologicznym, zdobiłyby... 9 wrzesień '19 przeczytaj całość
  • Złodziej i oszustka (2019)Złodziej i oszustka (2019) Już tu byliście. Nie raz i nie dwa kibicowaliście takim złodziejom sztuki jak Ivan (Theo James), znajomo utalentowanym, takoż przystojnym, w podobnym garniturze noszonym z identyczną nonszalancją; jak zawsze skrywającym dobre serce, lecz... 9 wrzesień '19 przeczytaj całość
  • Liliana Pędziwiatr (2018)Liliana Pędziwiatr (2018) "W filmie Joachima Masanneka od początku wiadomo, która szala przeważy: posłuszeństwo wobec rodziców czy empatia do zwierząt; konformizm czy głos serca; pragnienie awansu w szkolnej hierarchii czy racja moralna. To problematyka... 27 sierpień '19 przeczytaj całość
  • Szybcy i wściekli: Hobbs i Shaw (2019)Szybcy i wściekli: Hobbs i Shaw (2019) O tym, jak daleko zajechali "Szybcy i wściekli", niech zaświadczy niemożliwa gatunkowość tegorocznego spin-offu. W "Hobbs i Shaw" samochodowe kino akcji zostaje pożenione ze szkatułkową operą mydlaną, thriller szpiegowski łączy siły... 3 sierpień '19 przeczytaj całość
  • Petra (2018)Petra (2018) Uprzejmie donoszę, że obejrzałem telenowelę, nie żałuję i polecam Wam zrobić to samo. Fragment na zachętę poniżej, całość na łamach Filmwebu.Początek "Petry" zapowiada eskapistyczną sielankę rodem z "Vicky Cristiny Barcelony".... 21 czerwiec '19 przeczytaj całość
  • Kobieta idzie na wojnę (2018)Kobieta idzie na wojnę (2018) Gdyby Rambo nasłuchał się antykapitalistycznych manifestów Nelsona Mandeli, stanąłby u boku tytułowej bohaterki "Kobieta idzie na wojnę". Gdyby Bear Grylls walczył nie o własne przeżycie, ale o przetrwanie całej ludzkości, stałby... 21 czerwiec '19 przeczytaj całość
  • TARANTINO: O FILMOWCU, KTÓRY MÓGŁBY ZOSTAĆ KRYTYKIEMTARANTINO: O FILMOWCU, KTÓRY MÓGŁBY ZOSTAĆ KRYTYKIEM Na łamach Filmwebu spełniam jedno ze swoich marzeń i publikuję dłuższy tekst o Quentinie Tarantino. Jeszcze przed seansem "Pewnego razu... w Hollywood", za to po lekturze wywiadów i ponownym maratonie jego filmów. Fragment na zachętę... 17 czerwiec '19 przeczytaj całość
  • Sauvage (2018)Sauvage (2018) Brutalność ulicy, prostytucja z gatunku tych nieowijających w bawełnę i niespełniony romans jako namiastka uczucia sumują się w prozę życia, o której nie śniło się hipsterom z filmów Xaviera Dolana. Wybierając się na seans... 2 czerwiec '19 przeczytaj całość
  • Gloria Bell (2018)Gloria Bell (2018) "Z pięćdziesiątką na karku, dwójką odchowanych dzieci i stołkiem menadżerki w firmie ubezpieczeniowej Glorii Bell daleko do miana pierwszej emancypantki współczesnego kina. Pozory potrafią jednak mylić. Ta sama rozwódka wieczorami... 23 maj '19 przeczytaj całość
  • To zmienia wszystko (2018)To zmienia wszystko (2018) W piątym, i ostatnim, odcinku relacji z Millennium Docs Against Gravity piszę dla Filmwebu o X muzie, która wciąż pozostaje mężczyzną:„Gdy Tom Donahue zaczynał zbierać wywiady o dyskryminacji kobiet w amerykańskim przemyśle filmowym,... 22 maj '19 przeczytaj całość
  • Symfonia fabryki Ursus (2018)Symfonia fabryki Ursus (2018) "Gdybym miał pójść na łatwiznę i opisać sumę podobieństw, na które składa się 61-minutowa "Symfonia fabryki Ursus", zacząłbym od twórczości Tony'ego Gatlifa. To łatwy strzał: jak w "Vengo" czy "Exils", u... 22 maj '19 przeczytaj całość
  • Antropocen: Epoka człowieka (2018)Antropocen: Epoka człowieka (2018) W trzecim odcinku relacji z Millennium Docs Against Gravity obudził się we mnie krytyk, ekolog i aktywista. Fragment poniżej, całość na łamach Filmwebu."Opowiadając o tytułowej erze – z człowiekiem w roli napędu i niszczyciela –... 22 maj '19 przeczytaj całość
  • Krytyczka. Sztuka Pauline Kael (2018)Krytyczka. Sztuka Pauline Kael (2018) Ludzie, co za film, co za kobieta!Relacji z Millennium Docs Against Gravity ciąg dalszy. Cały tekst do przeczytania na łamach Filmwebu."Jeśli krytycy kultury tworzą stado niezależnych umysłów, Pauline Kael przypominała czającego się w... 22 maj '19 przeczytaj całość
  • Igrzyska pamięci (2018)Igrzyska pamięci (2018) Relacji z warszawskiego festiwalu Millenium Docs Against Gravity część pierwsza. Fragment na zachętę poniżej, całość na Filmwebie, czyli tutaj.„Trafiamy na Mistrzostwa Świata Pamięci, gdzie w dziesięciu sprinterskich kategoriach... 22 maj '19 przeczytaj całość

Cytat Zygumnta Kałużyńskiego

W życiu to się mało myśli o życiu.

Zygmont Kałużyński